Scape

Spójrz na świat przez zielone okulary

Firma SCAPE pomaga kształtować przestrzeń nas otaczającą. Pomagamy zamienić skwer miejski w miejsce spotkań a teren przydomowy w ogrodowe SPA. Kreować przestrzeń i na świat patrzeć przez zielone okulary.

o firmie

Scape
Rewaloryzacja zabytkowego parku w Dobrzycy dokumentacja projektowa 2012-09-01
Projekt rewaloryzacji parku opracowano na podstawie aktualnej inwentaryzacji dendrologicznej, w której określono bardzo szczegółowo gatunki występujących drzew, ze wskazaniem ich wartości, zdrowotności, opierając się na analizie historycznej, dotyczącej faz rozwojowych kompozycji parkowej.

Założenie pałacowo – parkowe w Dobrzycy o bardzo dużej wartości historycznej, zabytkowej oraz przyrodniczej, należy do zdecydowanie najciekawszych w Polsce. Park, usytuowany u zbiegu nurtów rzeczki Patoki oraz dopływu Lutyni, powstał równocześnie z pałacem.

Został on założony w miejscu dawnego ogrodu włoskiego, a znakomitym jego projektantem był planista Giencz.

Autor nadał parkowi charakter ogrodu angielskiego, z cechami ogrodu romantycznego, popularnego i modnego w końcu XVIIIw. Romantyzm zaakcentowany w tym założeniu, charakteryzuje się kameralnymi wnętrzami parkowymi, nawiązującymi do otaczającego krajobrazu oraz licznymi pawilonami ogrodowymi, sztucznymi ruinami, a także grotą.

Park w obecnym zarysie, mający charakter romantycznego parku krajobrazowego z początku XIX w., powstał wskutek stopniowego przekształcania istniejącego tu starszego założenia parkowego.

Oprócz licznych przekazów, wskazują na to najstarsze zachowane drzewa, które wyszczególniono w tabeli ( Pomniki Przyrody) Założenie pałacowo – parkowe, zaprojektowane jako rezydencjonalne, w momencie przejęcia przez Muzeum Narodowe, stało się obiektem powszechnie dostępnym.

W czasach powojennych, wskutek niewłaściwej pielęgnacji oraz wskutek chybionych nasadzeń, nastąpił proces zacierania pierwotnych zamierzeń projektowych.

Jednakże analizując całość kompozycji i wnętrza parkowe, można stwierdzić, iż historyczny układ przestrzenny pozostał czytelny. Dlatego też, zadaniem tego opracowania jest przywrócenie wartości historycznych, funkcjonalnych i kompozycyjnych zabytkowego założenia parkowego. Głównym zamierzeniem autorów projektu jest uwydatnienie romantycznego charakteru parku, poprzez odtworzenie większych skupin starodrzewia, oczyszczenie wnętrz parkowych, tworzących polany widokowe, uczytelnienie osi widokowych oraz wprowadzenie parterów roślinnych, czyli krzewów oraz roślin runa parkowego. W trakcie wykonywania prac porządkowych, szczególnie należy zwrócić uwagę na znaczne połacie cennego bluszczu – Hedera helix oraz Zawilca gajowego – Amenone nemorosa.

W tym założeniu rośliny runa zostały wytrzebione prawie całkowicie. W celu przywrócenia ładu historycznego oraz jego romantycznych walorów, należy przesadzić lub usunąć drzewa kolidujące na głównych osiach widokowych, wprowadzających niepokój kompozycyjny. W projekcie zaznaczono w formie wykazu oraz graficznie numery ewidencyjne oraz nazwy gatunkowe drzew i krzewów, które w czasie nadzoru autorskiego należy przesadzić na wskazane miejsce lub usunąć. Wskazano również, do delikatnej korekty, korony drzew starszych np. nr 282 Lipa drobnolistna – Tilia cordata, nr 284: Klon zwyczajny – Acer platanoides, nr 719: Klon zwyczajny „Schwedlera” – Acer platanoides „Schwedleri” czy nr 720: Lipa drobnolistna – Tilia cordata - od strony osi widokowej (pojedyncze konary). Zaplanowano przesadzenie zbędnych na kierunku głównej osi, wielu roślin iglastych, m.in. 62 szt. Cisa pospolitego – Taxus baccata (w ewid. nr 421A), jako przypadkowo, kolidująco posadzonego. Realizując zasadę konieczności wykonania korekty nieuzasadnionych nasadzeń, ujęto w tabeli „Drzewa do usunięcia” - oprócz nr 892: Jodła grecka – Abies cephalonica, nr 893: Dąb szypułkowy – Quercus robur itd., dwa szpalery Grabu pospolitego – Carpinus betulus nr 857 i 858 (lub przesadzenia) i posadzonych niezgodnie z zamierzeniami historycznymi.

W celu przywrócenia historycznego znaczenia i odtworzenia polan widokowych, wskazano tabelarycznie oraz graficznie samosiewy do trzebieży selekcyjnej. Z uwagi na licznie występujące młode samosiewy, zaleca się usuwanie samosiewów w wieku od 0-3 lat, natomiast starsze – w wieku 5-15 lat, również należy usunąć delikatnie, bez użycia ciężkiego sprzętu, nie niszcząc istniejącego runa parkowego i nie uszkadzając drzew wartościowych. Ponieważ renowacja parku jest odpowiedzialnym zamierzeniem, mającym przywrócić historyczny charakter parku, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony drzew pomnikowych, wskazane jest zatrudnienie wysoko wykwalifikowanej ekipy ogrodników – pilarzy, mających doświadczenie w tego rodzaju pracach. Z uwagi na znaczną wartość przyrodniczą drzewostanu, należy stosować wyłącznie ekologiczne metody leczenia drzew.

Na trawniku rozciągającym się od bramy wejściowej, w kierunku pałacu, zaprojektowano duży kwietnik o regularnym, wydłużonym kształcie. Przy oficynie wzmacnia się istniejącą grupę Rhododendronów, dosadzając 73 szt. młodych krzewów stanowiących kontynuację minikolekcji. Są to odmiany Rhododendronów „Nowa Zembla”, „Golden Flare” oraz „Blutopia”. Również przy budynku oficyny zaprojektowano 5 szt. Piwonii drzewiastej odm. „Imperial Concubine”, stanowiącej wspaniały akcent kolorystyczny. Znajdującą się na północny - wschód od Panteonu, Ślimaczą Górką obsadza się Barwinkiem pospolitym – Vinca minor oraz Bluszczem pospolitym – Hedera helix, a także proponuje się lekko kręte schody z kamienia polnego, prowadzące na szczyt. Rosnący obok krzew Jaśminowca wonnego należy skorygować. Blisko linii brzegowej stawu projektuje się dwie duże rabaty, obsadzone niskimi roślinami wieloletnimi.

W tym założeniu rośliny niższe oraz rośliny runa zostały wytrzebione prawie całkowicie.

Zaproponowano więc założenie niskich parterów parkowych z roślin okrywowych, aby podkreślić przestrzenne i przyrodnicze walory parku – zwłaszcza wzdłuż głównej osi widokowej.

Proponowane do nasadzeń rośliny runa to: Epimedium wielokwiatowe – Epimedium grandiflorum „Rose Queen”, Bodziszek korzeniasty – Geranium macrorhizum, Runianka japońska – Pachysandra terminalis „Green Carpet”, Pragnia kuklikowata – Waldsteinia geoides, Gajowiec żółtosrebrzysty – Galeobdelon luteum variegata itd. Przy budynku Oranżerii, na ścianach szczytowych oraz przy wjeździe dla osób niepełnosprawnych, projektuje się Winobluszcz trójklapowy – Parthenocissus tricuspidata.

Na zachód od Panteonu, w miejscu obecnego zaplecza gospodarczego, proponuje się usytuowanie siedziska z kamienia, wykorzystując to kameralne, malownicze wnętrze.

Część drzew i krzewów przeznaczonych do przesadzenia należy posadzić wzdłuż siatki ogrodzeniowej, w pobliżu stacji benzynowej. Nasadzenia te będą zasłaniały obecne ogrodzenie, jak również będą miały charakter kulisujący.

Projekt ten ma na celu przywrócenie zamierzonego charakteru i piękna zawartego w pierwotnym założeniu projektowym.



Aturzy:
Zdzisław Walczak
Patryk Radulak
Renata Wawrzyniak
  • Cena realizacji:
  • Cena projektu:
  • Data realizacji: 2012-09-01
galeria realizacji

inne realizacje

TRASA EDUKACYJNO INFORMACYJNA W ZABYTKOWYM PARKU W BAGATELI 2016-02-01
Dokumentację przygotowano od jesieni 2014 do wiosny 2016. Zespół rezydencjonalny w Bagateli powstał w końcu XVIII wieku jako stała siedziba właścicieli Czekanowa, wchodząca w obręb tego majątku...

Teren przydomowy w Wolicy 2015-07-01
Może właśnie taki jest oto sposów na to? Tak właśnie być powinno? Że to co piękne nie musi być wcale duże. Nawet niewielkie przestrzenie potrafią zamienić się w zielone pomeaty...

powrót do spisu